Crónica: Moisés
Foto biblioteca
25/03/13
Visita ao salón do libro de Pontevedra
Crónica: Moisés
13/03/13
Salón do libro
20/12/12
11/12/12
Camisetas para lembrar a Celso Emilio na defensa da nosa lingua
30/11/12
Mércores 12 do 12 de 2012.Recitando a Celso Emilio
RecitandoCelsoemiliO
Deitado frente ao mar
Lingua proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque si, porque me gosta,
porque me peta e quero e dáme a gana;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ao pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos avós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da linguaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.
Eu fáloa porque si, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingua.
Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruíns e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os baleiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que aguantan rexamente
mentiras e inxustizas decotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de bolboretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño...
08/11/12
LECTURA DE MICRORELATOS
05/11/12
SESIÓN DE MICRORELATOS
Irán acompañados de música ,podendo ser relatos de terror, cómicos, absurdos, de ficción,reais,etc...
Esperamos a vosa asistencia e participación.
28/09/12
Presentación da biografía de Bernardino Graña
O xoves 27 no café libraría Rinoceronte en Cangas, tivo lugar a presentación da biografía de Bernardino Graña, coa presenza do autor, Héitor Mera.
O autor firmou o libro que adquiriu a biblioteca do instituto .
09/06/12
Presentación libro ons ondas
<<Adán,como os antigos,sabe quen é,venera os seus antepasados,ama a súa illa,o su traballo e o seu mar.
Adán é doutro tempo, do tempo no que valía a palabra dun home, do tempo en que a comunidade sentía.Adán é do tempo en que as persoas cantaban ao traballo.
Se ben se mira, estas catorce historias puideron ser contadas por Homero.A fin de contas Ulises era un navegante que adoecía por voltar a súa illa, que era tan pobre que “só é boa para as cabras”.A cousa non estaba entón no diñeiro nin na riqueza.Era outro o motivo de voltar.
Unha comunidade sostendo a pulso un barco desde terra con cabos durante toda unha noite é un relato épico.Máis para Adán iso forma parte do normal.Todo depende de como se mire.Eu mireino desde fóra e estou abraiado.
Nas historias que ambienta na Illa as persoas son personaxes dunha obra e o mar envólveas nunha maré de soño .
Ás veces o propio Adán paréceme un persoaxe, unha parte dun soño dun neno, a inocencia do libro da Xénese encarnada no primeiro home.
Grazas, Adán.>>
Escrito de Xoán Xosé Rodríguez Rivas no libro ONS ,ONDAS

21/05/12
Xa temos gañadora do concurso de marcapáxinas.
25/04/12
CONCURSO MARCAPÁXINAS
PARTICIPA!!!
17/02/12
Concurso historias e contos de amor
Premiadas no 1º ciclo
1º Premio : Alexandra Iglesias 2º A " Admirador secreto"
2º Premio : Susana López 2º B " Amores indestructibles"
Premiadas no 2º ciclo
1º Premio :Sara Menduíña 3º A "Carta ás augas cálidas do Polo Norte"
2º Premio : Aida Queimaño 4º A " Un clavo quita otro clavo"
Fragmento do relato de Sara Menduíña :
"Outra calada. Estamos na cama do que antes era o noso piso. Ti estás espida e cos cabelos completamente alborotados e só a saba branca cobre o teu corpo. Tes un sorriso, estás feliz. Abres os ollos. Volvo a ver ese marrón cálido neles. Desapareces.
Outra calada. Topámonos nunha rúa solitaria. Está chovendo pero non levamos paraugas. Tes o cabelo completamente mollado e a camiseta pegada ao corpo tamén moi mollada. Chámote porque non paras de bailar, pareces unha nena pequena, dígoche que temos que volver a casa. E ti acercaste e disme que non podemos desperdiciar a chuvia. Eu non entendo o que dis, pero estás tan fermosa. Bícasme. Sabe a…Desapareces.
Outra calada. Estou ebrio. Ti estás falando nun ton algo elevado, pero non te escoito. Non paras de chorar. Sinto a necesidade de dicirche que non quero verte chorar pero en lugar diso soltoche que es unha chorona e que necesito o meu espazo. Acóstome no sofá e escoito como colles as chaves e cerras a porta. Desapareces.
Outra calada. Chego a casa despois dunha intensa xornada de traballo. Entro e voceo meu amor xa estou aquí, boteite de menos. Non respondes. Entro na cociña esperando encontrarme cos teus ollos ardendo de ganas de bicarme en no lugar diso encontro un post-it no que anuncias a túa marcha para non volver. Caio no chan. Desapareces.
As bágoas comezan a escorregar polo meu rostro. Fan carreiras a ver cal é a primeira en coarse na miña boca. Tiro o cigarro. Non podo seguir fumando o acabarei afogando nas miñas propias augas.
Consulto o reloxo. Son xa as doce da noite. Métome na cama. As sabas inda conservan o teu olor. Se estiveras aquí agora chamaríasme sucio, estou seguro. Hai sete días que non lavo as sabas. Tamén hai sete días que non durmo por culpa delas. Hai sete días que durmo no chan con elas ao meu carón coma un neno pequeno.
Escoito os coches acelerar. As Cinsentas de saldo e esquina a facer o seu traballo. Os xóvenes alocados beber coma se non existise mañá. As nais sentadas no sofá cun flexo acenso esperando preocupadas polos seus fillos. Os estudantes cos nervios a flor de pel preocupándose porque o reloxo xa marca as doce. Os bicos dos namorados baixo as estrelas. Escoito vida. E eu aquí tirado no chan, respirando o teu olor, máis morto ca vivo."
15/02/12
Xoves 16. Contos e historias de amor
O xoves 16 na biblioteca entregaranse os premios do concurso de relatos de amor.
14/02/12
Recital poético
A biblioteca do centro programou todo o mes de xaneiro e febreiro unha serie de actividades que teñen como eixo o amor, os sentimentos e as emocións.
O martes 14 de febreiro celebrouse un recital poético de diversos autores ,e mostramos algúns intres do recital que resultou moi bonito.
13/02/12
Novos espazos de lectura
Iste curso 2011/12 crearemos dous novos espazos da biblioteca dentro do centro.
O primeiro deles xa está en uso no primeiro piso ,tendo boa aceptación entre a comunidade docente.Nos próximos días colocaremos o 2º espazo na planta baixa.
Esperamos que todos disfrutemos das novas melloras da biblioteca.
12/12/11
CONCURSO RELATOS CIENCIA FICCIÓN
1º Premio: María Tenorio Solla
2º Premio: Alexandra Iglesias
3º Premio:Lucía Martínez
Principio a escribir isto nun venres escuro un dos días mais tristes da miña vida, a falta de cousa mellor que facer. Hoxe é o dia dezanove do mes de Nadal de 2077. Todo comezou así: A mañá non fun á clase xa que tiña unha forte dor e barriga. Quedeime na cama mentres miña nai non voltaba do traballo. Durmín ata ás doce, pasáronseme moitas cousas nesas horas de sono. Todo estaba escuro. Era estraño, xa que xa eran as catro da tarde. Saía pola porta cara á casa da miña tía e ao abrir a porta atopei un periódico, dicía que nunhas horas o mundo desaparecería, tan só sobrevivirían catro persoas; seríamos pisados por persoas con forma de árbores de Nadal que medirían máis do triplo ca nós. E así foi.
Eu aínda estaba lendo ese xornal, cando levantei a vista, e fronte a min estaba aquela árbore de Nada, con un millón de bólas vermellas e douradas. Quixen entrar para a casa, pero a porta fechárase soa, cousa que nunca antes pasara; non tiña escapatoria, era xa demasiado tarde para fuxir correndo. Tiña a eses seres xigantescos a medio metro de min, o cal non eran nin centímetros,xa que os seus pes eran moi longos. Pensei que me pisaría como aquela portada do xornal dicía, pero non foi así era coma e non me vise, sería un deses catro superviventes?
Neste intre soou o timbre, o carteiro cortárame o sono no momento máis interesante. Logo chegou miña nai, levoume ao médico, xa que a miña febre xa era moi elevada e non era normal. Fomos no aerocoche da miña nai para chegar máis pronto. Alí atendéronnos de súpeto. Non podía ser,os médicos transformáranse nas árbore de Nadal do meu sono, só que en tamaño reducido. Miña nai colleume da man e intentou fuxir correndo da consulta canto antes, pero a porta estaba pechada!Eu era transparente para eles, atravesáronme igual ca no meu sono, pero miña nai non era unha de sas catro persoas superviventes; collérona, puxérona na padiola, despregaron as súas ás, e saíron voando de alí con ela.. Dende entón levo días buscándoa, pero non hai rastro dela.
Eses seres xigantes destruíron o mundo en menos de carto días. Durante eses catro días que estaba en liberdade non parei de buscala ata debaixo das pedras; e digo liberdade porque ao quinto día metéronos a todos nunha gaiola xigante, só éramos catro, como o xornal indicou, eran todos auténticos descoñecidos para min; un era da China, de África, e outro parecía alemán. Non falábamos, xa que non nos poderíamos entender.
Eu choraba nun recuncho, non atoparía a miña nai xamais, non lle puidera nin dar unha aperta de despedida, nin un último adeus.
Hoxe, engaiolado sigo pensando en qué farían con ela e se algunha vez volvereina a ver.
María Tenorio Solla. 2ºB.
01/12/11
TEMOS CULTURGAL.2,3,4 DECEMBRO EN PONTEVEDRA

Culturgal é o fogar da cultura galega. Unha gran casa construída entre os distintos gremios da cultura: libro, creación audiovisual, artes escénicas, música, deseño, internet e novas tecnoloxías. Un fogar coas portas e ventás abertas sempre cara á sociedade.
PREME NA LIGAZÓN INFERIOR PARA VER AS ACTIVIDADES:PROGRAMA CULTURGAL
09/11/11
Concurso relatos de ciencia ficción
NOVIDADE !PARTICIPA! PARTICIPA ! CONCURSA!
A biblioteca convoca un concurso de relatos de Ciencia Ficción, a partir de tres inicios a escoller polos participantes.
.Data límite de entrega,o 28 de novembro.
.Extensión máxima un folio.
.Premios de camisetas e libros para os gañadores.
PARTICIPA!!!
16/06/11
Revista Umbrela Nº 16.Xuño 2011
O señor Drácula.
Eva Otero Pastoriza 2ºB
O señor Drácula leva vivindo en Beluso dende antes de que eu nacera.
Cando eu e os meus compañeiros voltamos á casa para comer, el sempre nos agarda sentado no banco que se encontra ao lado da copistaría. Pregúntanos que tal nos foi e moitas veces dános caramelos ou chicles. El sempre se está queixando dos dentes, di que lle doen e por iso non pode comer cousas duras. O pobre sempre anda co caxato. Vive só na súa casa, a que está á esquerda da copistería. Polas tardes case sempre está na Biblioteca lendo un libro ou o xornal. Ás veces, despois de comer tamén se ve tomando o café no Couto, o bar que está diante da floristaría, con outros señores máis.
O señor Drácula é moi bo e moi falador. Se sentas con el no banco cóntache historias sobre as súas viaxes de antes de chegar a Beluso e sobre o que lle gustou este lugar cando o viu por primeira vez.
https://sites.google.com/site/revistaumbrelanumero16/






