O alumnado de 2º ESO fai unha serie de recomendacións lectoras dalgunhas das obras traballadas este curso na materia de Lingua e Literatura Castelá. "Bajo la misma estrella" de John Green, "Las lágrimas de Shiva" de César Mallorquí, "Los perros de agosto" de Alexis Ravelo e "Mentira" de Care Santos, son os libros dos que Mariña, Román, Anxo e Samuel falan nos seguintes vídeos.
Para conmemorar o 23 de abril, Día do Libro, na biblioteca do centro deseñamos distintos marcadores de páxinas combinando os haikus que o alumnado de 3ºESO creou para o Día da Poesía e algunhas das fotografías sobre a contorna mariña que propuxo facer o departamento de Bioloxía e Xeoloxía ao alumnado do centro. Estes deseños formarán parte do lote de produtos que o noso centro levará ao Festival Solidario Art for Change, que terá lugar en Bueu o próximo sábado 29 de abril.
Por outra banda, o alumnado de 2º ESO está a elaborar unha serie de vídeos con booktrailers e recomendacións lectoras dalgunhas das obras que leron na materia de Lingua e Literatura Castelá neste trimestre. A vindeira semana publicaremos algúns deles.
Neste trimestre as xuntanzas do club de lectura co alumnado de 1º ESO centráronse na lectura do libro "La ratonera” de Agatha Christie. Na primeira sesión proxectamos un booktrailer da obra, protagonizado polo profesorado do noso centro, e realizamos lecturas compartidas para ir coñecendo as principais características dos personaxes. Nas seguintes xuntanzas o alumnado caracterizouse con distintos complementos para facer unha lectura dramatizada, poñéndose na pel dos oito protagonistas desta intrigante obra teatral.
Por outra banda, o alumnado de 2º ESO que forma parte do club de lectura reuniuse na biblioteca para debater sobre distintos aspectos da obra de María Solar "Os nenos da varíola", unha novela baseada nun importante feito histórico, protagonizado por un grupo de nenos orfos que levaron a vacina da varíola a América. A viaxe, organizada en 1803 polo doutor Balmis e coa importante participación da enfermeira Isabel Zendal, supuxo a primeira expedición sanitaria a nivel mundial.
Esta semana celebramos, nas aulas do IES Illa de Ons, o Día da Poesía. A selección de libros, tanto para a hora de ler como para a realización de distintas actividades propostas por diferentes departamentos, centráronse neste xénero literario.
Este ano quixemos traballar arredor do tema do mar como elemento inspirador da creación poética e, desde as materias de linguas, fíxose fincapé na lectura de dúas obras concretas: De catro a catro. Follas sin data d´un diario d´abordo de Manuel Antonio e Os abrazos do mar de Montserrat Villar González. O alumnado de 3º ESO participou nunha saída ata a praia Banda do Río, organizada desde a materia de Lingua e Literatura Castelá, para contemplar o mar, meditalo e sentilo, para posteriormente crear haikús ilustrados. Os grupos de 1º ESO elaboraron poemas obxecto con forma de barco a partir dos textos de Manuel Antonio e Montserrat Villar, manuscritos por varios alumnos e alumnas de distintos cursos. Ademais, proxectáronse na entrada do centro as vídeo-creacións que o alumnado de 4º ESO elaborou na materia de Lingua Galega e Literatura inspirándose na obra poética de Manuel Antonio.
Ademais alumnas e alumnos de distintos cursos elaboraron pancartas reivindicativas que exhibiron nas manifestacións e concentracións convocadas o 8 de marzo e deseñaron chapas de Rosalía cun fragmento do poema “A xustiza pola man”.
Por outra banda, o alumnado de 4º ESO leu o libro “Ocho señales. Cuestión de vida o muerte” e o 9 de marzo recibiu a visita de Noelia Míguez Vázquez, vítima de violencia machista e autora do libro no que relata a súa historia.
O Equipo de Dinamización da Lingua e a ANPA do IES Illa de Ons convocan o II Certame de vídeos “Tes un minuto???”, dirixido ao alumnado do centro.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
A campaña centrouse na visibilización de mensaxes e novas falsas e a súa contrarréplica real arredor de lemas relacionados coa violencia de xénero, cos estereotipos aínda vixentes entre a mocidade, así como as causas e a orixe da discriminación de xénero; todos eles temas que se veñen traballando desde o comezo do curso, co fin de expoñer os resultados en dous días dedicados á reflexión sobre os dereitos das mulleres na sociedade actual: o 25 de novembro, Día Contra a Violencia de Xénero e o 8 de marzo, Día Internacional da Muller.
Este proxecto artellouse en dúas partes. Dun lado, a construción de mensaxes “revirad@s” nos seus múltiples significados, como ideas que amosan malas intencións -perversas, malvadas-, que non obedecen ao que se lle manda -retorto, arrevesado-, como algo que ten moitas voltas ou ao que se lle pode dar moitas voltas, etc. En segundo lugar, a idea de “Patriarcadas”, pois moitas destas mensaxes resúltannos repugnantes e moitas veces expúlsanse pola boca como un automatismo, sen dixerir, é dicir, vomítanse.
Seguindo este fío condutor, o alumnado traballou en grupos cooperativos, procurando na súa contorna máis inmediata e na rede -vídeos, chats, redes sociais, mensaxes, etc.- os lemas machistas que adoita escoitar, e que non sabe se son ou non verdade, ou que lles fan dubidar sobre cuestións ligadas ao feminismo, á igualdade, á violencia que sofren as mulleres. Na aula, analizáronse cada unha das loiadas escollidas polo alumnado ata facer unha selección destinada a amosarse nunha proposta gráfica ou audiovisual orixinal. Cada grupo de alumnos e alumnas traballou con fontes de información oficiais para a busca de datos relacionados coas mensaxes seleccionadas e poder así elaborar respostas axeitadas a ditos embustes.
A partir de aquí, formuláronse dúas opcións de carteis que puidesen reflectir de forma gráfica as ideas vertebrais do proxecto: as “patriarcadas”, na que alumnos e alumnas vomitan loiadas machistas habituais, e as mensaxes “revirad@s” partindo da simulación dunha conversa de Whatssap.
Esta semana entregamos os premios aos cabezudos deseñados polos rapaces e rapazas de 1º ESO. O xurado outorgou tres premios en cada unha das dúas categorías: mellor elaboración e maior creatividade.
No seguinte vídeo podedes ver un resumo da festa que organizamos no centro para celebrar este ano o entroido, na que non faltaron disfraces, bailes, filloas e moita, moita diversión.
Mañá saberemos que deseños resultaron premiados!
O alumnado de 4º ESO estivo a traballar, na materia de Lingua e Literatura Galega, arredor da obra de diferentes autores das vangardas galegas. Entre as propostas prácticas realizadas destacan as pezas audiovisuais inspiradas no libro De catro a catro, de Manuel Antonio. Esta obra, escrita en 1928 e a única publicada en vida, foi composta durante a primeira travesía marítima do autor; consta de 19 poemas e preséntase como unha especie de caderno de bitácora onde o poeta vai anotando as súas vivencias na viaxe.
Amosamos aquí algúns dos estupendos vídeos que fixeron os rapaces e rapazas.
Desde a biblioteca propoñemos a seguinte actividade para o 14 de febreiro. Atréveste?
Un ano máis, a Coordinadora de Equipos de Dinamización Lingüística do Morrazo elaborou as seguintes guías de lectura, música e xogos en galego, recomendados para agasallar nestas vacacións. Ademais das guías para secundaria, publicamos as dos demais niveis por se queredes comprar un galano aos máis pequenos.
O vindeiro luns 19 de decembro, Montserrat Villar, poeta e profesora no noso centro durante o curso 2020/2021, fará a presentación do libro de poemas "Os abrazos do mar".
.jpg)
Neste novo libro de poemas bilingüe castelán/galego, a poeta mira ao mar desde a beira, desde a fronteira e vaino contemplando e debullando en tres tons reflexivos, contidos, como un presente continuo cos adxectivos precisos: o mar como metáfora do eterno retorno e do perpetuo movemento da existencia; o mar da inmensidade, horizonte de ausencias sucado polas aves e os barcos, sempre lonxe; é o mar de todos os días, do porto e da praia coa súa trasfega ao longo das estacións. Non é o mar do ser amado que se afastou nunha cantiga. É o mar cos pés na terra, na area, onde se confunde o incontable co infinito, cachizas de montañas trituradas no tempo con cunchas, espiñas, esqueletos: Os pés pisan esa amálgama / de existencia e semente fosilizada / sen coñecer a exactitude do final .// As mans amasan a terra / que se empeña en fuxir entre os dedos / sen explicación nin conciencia. (Fragmento do prólogo)
Comentario publicado pola Editorial Lastura
Con motivo da conmemoración do Día Internacional Contra a Violencia de Xénero, as profesoras da materia de Igualdade propuxeron aos alumnos e alumnas de 2º ESO realizar unha pescuda sobre algunhas ideas falsas, relacionadas co feminismo e a violencia de xénero, que con frecuencia se vomitan nas redes e na rúa.
O fío condutor deste proxecto foi, por un lado, a idea de mensaxes reviradas nos seus múltiples significados, como ideas que amosan malas intencións ou que non obedecen ao que se lles manda. Por outro lado, a idea de "patriarcadas", pois moitas desas mensaxes resúltannos repugnantes e en numerosas ocasións expúlsanse pola boca como un automatismo, sen dixerir, é dicir, vomítanse.
O alumnado traballou en grupos indagando sobre as mensaxes machistas, seleccionando unha idea para traballar a súa resposta e elaborando un cartel creativo para visibilizala. Coa colaboración da Biblioteca creouse unha campaña publicitaria composta por dous grupos de carteis, na serie PATRIARCADAS alumnado e profesorado vomitan unha selección das distintas ideas machistas falsas ás que se lles dá a volta na serie REVIRAD@S, onde os argumentos expóñense por medio de conversas de Whatsapp.
Entre as actividades que se están a desenvolver no centro neste mes dedicado ao mundo das ciencias, o Departamento de Lingua Galega propón a lectura de poemas que aborden distintos temas deste ámbito. A continuación amosamos unha selección de poesías en distintos idiomas que tratan aspectos relacionados coas matemáticas.
“Son a suma total“
MARÍA MARIÑO
Son a suma total
daquel que foi medindo
a pegada aquela que non digo,
pegada que soia se puxo o seu nome.
Son resta da esperanza -diferencia quedou-
Multiplicada xa nacín,
pra qué dividirme agora?
San, enteira voume indo,
san, enteira vou quedando,
o paso xa me cederon,
inda que o camino se vira,
vaise virando en duro,
as pegadas ben se ven
vense volcar nas penas,
liman os picos dos montes,
raxan a cume i o mar,
raxan as alturas todas,
raxan a neboa,
raxan o sol,
ráxanse todas nunha,
ésta cínguese
vaise cinguindo.
iTerra, alma dona¡
Pegada que soia
se puxo o seu nome.
“Niño Frío” Rimas con números
RAÚL VACAS
“Nueva York. Oficina y denuncia”
F. GARCÍA LORCA
Debajo de las multiplicaciones
hay una gota de sangre de pato;
debajo de las divisiones
hay una gota de sangre de marinero;
debajo de las sumas, un río de sangre tierna. (...)
Todos los días se matan en New York
cuatro millones de patos,
cinco millones de cerdos,
dos mil palomas por el gusto de los agonizantes,
un millón de vacas,
un millón de corderos
y dos millones de gallos
que dejan los cielos hechos añicos. (...)
Yo denuncio a la gente
que ignora la otra mitad,
la mitad irredimible
que levanta sus montes de cemento
donde laten los corazones
de los animalitos que se olvidan
y donde caeremos todos
en la última fiesta de los taladros. (...)
Óxido, fermento, tierra estremecida.
Tierra tú mismo que nadas por los números de la oficina.
¿Qué voy a hacer? ¿Ordenar los paisajes?
(...)
Poema visual
EDGARDO ANTONIO VIGO
“Ficció total”
JOSEP M. ALBAIGÈS
El signe +,
més valor, més solitud.
El signe -,
menys tenebres, menys quietud.
El signe ´,
Dos diferents són germans,
El signe :,
Torno a trobar-hi els mancants.
Números? Només cal l'1.
Tots els altres són ficció.
Fòrmules? Una tan sols:
1 = 1 (jo sóc jo).
La força és el 30.000.
La humilitat, el 102.
L'orgull el 410,
El coratge, el 2.009.
El vuit tombat, infinit (µ),
no tapa pas just del tot.
Pitàgores i el seu p,
al cercle passa el ribot.
Neper i els seus neperians,
logaritmeja, oportú,
i Euler amb el número e
ens treu l'arrel de -1,
i així
ja tenim el número i.
Els complexos, existeixen? (x + iy)
Els savis en dubten, sí.
e2pi = 1,
és la fòrmula tabú!
Einstein diu: E=mc²
i tothom resta confós.
“Declaración matemática”
M. OSSORIO Y BERNARD
Niña, me postro a tus pies
para pintar la pasión
que abrasa mi corazón
como dos y una son tres.
Escucha mi amor vehemente,
pues des que te he conocido
continuamente ha crecido
en progresión ascendente.
Que me quieras solicito
y ésta no mires esquiva:
si es mi beldad negativa
mi cariño es infinito.
Multiplicamini, etcetra,
dijo Dios al padre Adán,
y yo quiero ese refrán
seguir al pie de la letra.
Mas no fundo mi porfía
en una incógnita unión
que es regla de aligación
o de falsa compañía.
No a fe, y en buen testimonio
del fin que mi amor barrunta
quiero la regla conjunta
que se llama matrimonio.
Si no sumo grandes bienes
tengo un caudal de razones;
piensa que no hay proporciones
cual la que en tu mano tienes.
Y si bien no da la ciencia
para pavos ni perdices,
ni tengo bienes raíces
ni he de elevarme a potencia.
Sabré, aunque el mundo lo note
prestar a interés compuesto,
y solamente con esto
multiplicaré tu dote.
Espero respuesta el martes.
Madrid, tantos... sin errata.
Tuyo,
Pascasio.
Postdata:
Si me desprecias me partes.
“Poesía numérica”
ANÓNIMA
Porque no faltan beli.....3
que a estafar acostumbra..2
hacen con estos cuita.....2
el oficio de los bui......3
¡Cuántos chalecos fia.....2
y pantalones medi.........2
que luego han sido pedi...2
y nunca han sido paga.....2!
Es dura verdad, no arras..3
a decir que en ambos mun..2
hierven rencores profun...2
en contra de nuestros sas...3
Vienen a nuestros merca...2
baratísimos vesti.........2
por los franceses vendi...2
y por nosotros compra.....2
Poema visual
CARLES CANALS
“Oda al número 0”
ENRIQUE MORÓN
Redonda negación, la nada existe
encerrada en tu círculo profundo
y ruedas derrotado por el mundo
que te dio la verdad que no quisiste.
Como una luna llena es tu figura
grabada en el papel a tinta y sueño.
Dueño de ti te niegas a ser dueño
de toda la extensión de la blancura.
Tu corazón inmóvil y vacío
ha perdido la sangre que no tuvo.
Es inútil segar donde no hubo
más que un cuerpo en el cuerpo sin baldío.
Redonda negación, redonda esencia
que no ha podido ser ni ha pretendido.
Sólo la nada sueña no haber sido
porque no ser es ser en tu existencia.
“Matemáticas y Literatura”
JOSÉ ANTONIO HERVÁS
M irar soñando despierto
A l ver dos líneas trazadas
T e refleja como ciertos
E spacios que son del alma;
M ar de infinitos destellos
A cotados por las blancas
T razas que dejan abiertos
I mposibles movimientos
C apaces de abrir las marcas
A lcanzadas por expertos
S abios de todos los tiempos
Y soñando lograremos
P enetrar en las esencias
O cultas de los extremos
E squivos de las conciencias,
S abiendo que toda ciencia
I ncluye cuando queremos
A lgo de amor y cadencia
“El Número Pi”
WISLAWA SZYMBORSKA
El número Pi es digno de admiración
tres coma uno cuatro uno,
todas sus cifras siguientes también son iniciales,
cinco nueve dos, porque nunca se termina.
No permite abarcarlo con la mirada seis cinco tres cinco,
con un cálculo ocho nueve,
con la imaginación siete nueve
o en broma tres dos tres, es decir, por comparación
ocho cuatro seis con cualquier otra cosa
dos seis cuatro tres en el mundo.
La más larga serpiente después de varios metros se interrumpe.
Igualmente, aunque un poco más tarde, hacen las serpientes fabulosas.
El cortejo de cifras que forman el número Pi
no se detiene en el margen de un folio,
es capaz de prolongarse por la mesa, a través del aire,
a través del muro, de una hoja, del nido de un pájaro,
de las nubes, directamente al cielo
a través de la total hinchazón e inmensidad del cielo.
¡Oh, qué corta es la cola del cometa, como la de un ratón!
¡Qué frágil el rayo de la estrella que se encorva en cualquier espacio!
Pero aquí dos tres quince trescientos noventa
mi número de télefono, la talla de tu camisa,
año mil novecientos setenta y tres, sexto piso
número de habitantes, sesenta y cinco céntimos
la medida de la cadera, dos dedos, la charada y el código
en el que mi ruiseñor vuela y canta
y pide un comportamiento tranquilo,
también transcurren la tierra y el cielo
pero no el número Pi, éste no,
él es todavía un buen cinco,
no es un ocho cualquiera,
ni el último siete
metiendo prisa, oh, metiendo prisa a la perezosa eternidad
para la permanencia.
